Kształcić i wychowywać dzieci można na kilka sposobów. Najbardziej powszechnym obecnie sposobem edukacji jest posyłanie ich do wybranych szkół ? państwowych bądź prywatnych szkół podstawowych, gimnazjalnych i średnich. Ten sposób możemy nazwać edukacją tradycyjną czy też "szkolną".

Mało kto jednak wie, że zgodną z prawem istnieje taki twór jak edukacja alternatywa, często określana jako edukacja domowa, poza szkolna i trzeba przyznać, ze ma sporą rzesze swoich zwolenników w wielu krajach Europy Zachodniej.

Edukacja alternatywna jest oparta na zasadach głębokiej ekologii, która traktuje człowieka jako podsystem harmonijnie współżyjący z innymi podsystemami w wielkim systemie Przyrody i Wszechświata. Również w ziemskim systemie ekologicznym człowiek nie może być tylko zdobywcą i zaborczym eksploatatorem Ziemi, zajmującym się ochroną środowiska naturalnego z myślą tylko o sobie. Ale to także taka edukacja, w której rodzice przejmują od czynników społecznych całkowitą za edukację odpowiedzialność, stając się w obrębie rodzinnego domu ?nauczycielami? dla własnych dzieci. To klasyczne wyobrażenie jest oczywiście modyfikowane przez realia. I tak, w edukacji domowej biorą niekiedy udział osoby spoza małej rodziny, np. wynajęci nauczyciele, dokonuje się ona także i w innych przestrzeniach poza domem: w muzeach, ośrodkach kultury, siedzibach młodzieżowych organizacji, klubów sportowych itp.

Niezwykłą siłą alternatyw edukacyjnych jest ich nieskończoność, nieograniczoność oraz permanencja. Nie ma jednej edukacji alternatywnej wobec jakiejś jednej edukacji tradycyjnej. Zawsze będą pojawiały się jakieś grupy społeczne lub jednostki, które będą dopominały się o inne rozwiązania, inne treści, formy, prawa czy metody ich urzeczywistnienia. W istocie każdy rodzaj pedagogiki może być alternatywą dla innej pedagogii. Edukacja nie może być terenem do sprawowania władzy lecz obszarem wolności. Według badań, dzieci uczące się w domu są dobrze, konstruktywnie ?uspołecznione?.  Są też dzięki indywidualnemu podejściu bardziej aktywne w swojej nauce, stając się w niej coraz bardziej autonomicznymi badaczami świata, czynnie w nim uczestniczącymi. Także i tu wyniki naukowych badań potwierdzają pozytywne efekty tej formy edukacji, niezależne od poziomu wykształcenia rodziców i dysponowania przez nich uprawnieniami nauczycielskimi, podobnie jak niezależne od stopnia zamożności rodziny. Kariery edukacyjne i życiowe ?absolwentów? domowego kształcenia są zdecydowanie pozytywne.