Dlaczego spacer jest ważny?

Naukowcy już dawno udowodnili, że organizm człowieka, a w szczególności jego mózg do prawidłowej pracy potrzebuje nie tylko substancji odżywczych, ale i tlenu, a ostatnio podkreśla się również ogromną rolę ruchu i pozytywnych emocji. Dzieci podczas codziennych zabaw, nawet tych najprostszych, jak stawianie babek z piasku doskonalą pracę mózgu (np. dzięki ruchom naprzemiennym wzrasta liczba połączeń pomiędzy obiema półkulami mózgowymi, a co za tym idzie usprawnia się praca całego mózgu). Bawiąc się nabywają sprawności manualnych niezbędnych w codziennym życiu – jakżeż wyglądało by nasze życie, gdybyśmy nie umieli zapinać guzików, czy trzymać ołówka w ręku. Uczą się również zasad rządzących przyrodą - chociażby takich, że wyrzucona z wózka zabawka spada na chodnik, a przecież mogłaby polecieć do słońca... tylko my dorośli już o tym zapomnieliśmy.

Jaki jest związek pomiędzy zabawą, a dysleksją?

Dysleksję można określić jako zespół specyficznych trudności w nauce pisania i czytania. Szacuje się, że cierpi na nią od 5 do 15 procent populacji. Dysleksja choć powszechnie znana cięgle nie została do końca rozpoznana. Wiemy już jakie są jej objawy, potrafimy w niektórych przypadkach skutecznie z nią walczyć, lecz wciąż nie znamy przyczyn jej powstawiania. Uważa się, że winowajcą jest nieprawidłowa praca mózgu, pewne, nie do końca potwierdzone zaburzenia w jego funkcjonowaniu. Środowisko okulistyczne i optometryczne od dawna również wie o tym, że do zdobywania wiedzy w szkole niezbędna jest sprawna praca oczu. Bo przecież objawy dysleksji to m.in. mylenie liter podobnie wyglądających, takich jak l i ł, p i b, to gubienie linijek w tekście, to „brzydkie” niekształtne pismo.

Opto-dysleksja – to zespół specyficznych trudności w nauce pisania i czytania, tak samo, jak w przypadku dysleksji, ale wynikających z zaburzeń pracy mięśni oka. Z zaburzeń postrzegania wzrokowego, czyli z nieprawidłowo przebiegającego procesu widzenia, których przyczyną jest nieprawidłowa praca mięśni akomodujących. Opto-dysleksja jest jednym z rodzajów dysleksji typu wzrokowego.

Aby dobrze widzieć z bliska

Aby dobrze widzieć z bliska nasz organizm został wyposażony w mechanizm akomodacji. Mięśnie soczewki oka kurczą się i rozluźniają zmieniając kształt soczewki. Promienie światła przechodząc przez odpowiednio ukształtowaną soczewkę padają na siatkówkę oka, skąd mózg odczytuje sygnały o tym na co człowiek patrzy. Jeśli na siatkówce oka pojawia się nieprawidłowy obraz mózg ma kłopoty z interpretacją tego na co patrzymy.

Napięcia przyczyną kłopotów

Próbując naprawić ten stan mózg zmusza mięśnie akomodujące do dodatkowej pracy. Próbuje rozwiązać problem zmieniając położenie gałek ocznych (steruje mięśniami poruszającymi gałkami ocznymi), oczy w wyniku tych wszystkich dodatkowych i często powtarzanych zabiegów zaczynają np. piec i łzawić. Mięśnie akomodujące „żyjąc” w ciągłym napięciu dostają skurczu tzw. spazmu akomodacyjnego. Skurczu mięśni akomodujących niestety nie czujemy, bo mięśnie te nie są unerwione, gdy łapie nas skurcz ręki, czy nogi natychmiast dajemy im odpocząć, ból nie pozwala nam ruszać ręką, czy iść. A oko mimo problemów nadal pracuje i pogłębia się problem nieprawidłowego widzenia. Do tego dochodzą jeszcze napięcia i stresy u dziecka wynikające np. z niemożności nauczenia się w stopniu zadawalającym pisania i czytania. Stres i brak ruchu to m.in. napinanie mięśni karku, szyi i żuchwy powodujące blokady w swobodnym przepływie krwi do mózgu. To niewłaściwe dotlenienie organizmu. Zmęczenie.

Co robić by dobrze widzieć? By nie doprowadzać mięśni oka do przemęczenia?

Od najmłodszych lat dbać o prawidłowy rozwój nie tylko mięśni kończyn czy kręgosłupa, dbać również o prawidłowy rozwój i wypoczynek naszych oczu. Nie pozwalać dzieciom na zbyt długie patrzenie w monitor komputera czy telewizora. Zapewniać im sporą dawkę ruchu na świeżym powietrzu oraz jak największą dawkę patrzenia w dal, co najmniej na siedem metrów. W domu jest to raczej nie możliwe, dlatego zbawienne okazują się codzienne, regularne i długie spacery, szczególnie po godzinach spędzonych przed telewizorem czy na układaniu puzzli.